درباره کفسابی

  • 0

درباره کفسابی

درباره کفسابی

پس از تکمیل یک بنا و آماده سازی سطوح آن بواسطه موزائیک ، سرامیک ، سنگ و بتن ؛ قطعات کار شده کاملا همسطح نبوده و طبیعتا دارای اختلاف ارتفاع می باشند که با توجه به تبحر کاشی کار از چند میلیمتر نا چند سانتیمتر ( در قطعات بسیار بزرگ ) می باشند . عمل کفسابی یا  فلور براشینگ ( فلور بافرینگ ) به مجموعه اقداماتی در جهت از بین بردن این پستی و بلندی ها اطلاق می گردد . کفسابی با استفاده از فرزهای مخصوص این کار انجام می پذیرد که با توجه به جنس سطح و میزان اختلاف ارتفاع ، الماس  ( یا  اصطلاحا لقمه ) آن تعویض می گردد . این عمل علاوه بر هم سطح سازی زمین های ناهموار در بناهای نوساز ، به منظور از بین بردن لکه های بوجود آمده در اثر نظافت با جوهر نمک و مواد مشابه (یا ریختن ملات سیمان و چسب ) نیز بکار می رود . سطوح پس از مدتی به لکه های دائمی و دوده آلوده می شوند که کفسابی راهی مطمئن ، کم هزینه و راه حلی بلند مدت برای حل این مشکل می باشد .

از مهمترین فواید کفسابی می توان یکسان سازی سطح ، تمیزی و درخشش آن ، افزایش عمر سنگ ، پرکردن فواصل بین قطعات سنگ یا موزائیک و … اشاره کرد . اولین مرحله کفسابی ، سابش سطح با الماس های ریز و خشن می باشد . این الماس ها         نا همواری های سخت را در هم شکسته و سطح را برای پرداخت آماده می کند . در مراحل بعدی میزان سختی الماس کمتر شده و در مرحله آخر کفسابی ، به فرچه زنی مبادرت ورزیده می شود که در آن سطوح فقط شسته شده و لکه هایی با عمر زیاد از بین می روند . مرحله آخر کفسابی نیز که با در خواست مشتری و با توجه به جنس سطح انجام می پذیرد ، کفسابی ایتالیایی یا آینه شدن می باشد که ماحصل آن ، زمینی بسیار صیقلی با قابلیت دیده شدن تصویر فرد در آن می باشد . در این مرحله معمولا از 3 ماده استفاده می شود که عبارت اند از نمد اسیدی برای براق کردن ، بکارگیری لقمه های اسیدی ( ایتالیایی ) و استفاده از پولیش نانو .

از مهمترین الماس های کفسابی می توان به الماس مخصوص بتن ، گرانیت ، سنگ ، موزاییک و لاشه سنگ و اشاره کرد . اما صافی بیش از حد سطح نیز در مواردی خوب نیست که از مهمترین آن ها می توان به صافی سطوحی مانند پله و سطح اماکن پر تردد اشاره کرد که در صورت حصول این اتفاق ، رهگذران سر خورده و تبعات جبران ناپذیری به بار می آید. برای جلوگیری از این امر ، کفسابان به ساخت  ترمز هایی از جنس سنگ که به آن ها   «آتشی کردن » گفته می شود اقدام می کنند .این عمل با ایجاد خطوطی منظم و شکیل روی سنگ ( متخلخل کردن) به ایجاد اصطکاک  مبادرت ورزیده که باعث عدم وقوع اتفاقات فوق می باشند .